Nereye tezgah açsam, zabıta kovalar. Bu korku içime yerleşeli nem var nem yok toplamış dolanıyorum etrafta. Bir sokak başına, köşesine, aralarına.. zabita ha çıktı çıkacak. Kime dayasam sırtımı, samimi söylüyorum, kime dayansam devrilmemek gayretiyle, o her kimse, zabıta gibi.
{İlyas Salman çengelköy hıyarı satıyordur, tezgahını devirir zabıtalar. Oturur hıyarların arasında ağlar. Bir bana mı dokunuyor bu sahne?}
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder